السيد علي الحسيني الميلاني
238
با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى)
فراخوانان به راه خدا وَدَعَوْتُمْ الى سَبيلِهِ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ ؛ و با حكمت و پند نيكو به راه او فراخوانديد . اين جمله اشاره است به اين آيهء مباركه كه مىفرمايد : « ادْعُ إِلى سَبيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ » ؛ « 1 » به وسيلهء حكمت و اندرز نيكو به راه پروردگارت دعوت كن . دقيقاً آن چه كه پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله عمل كردند ، ائمّه عليهم السلام نيز بدان عمل مىكردند كه برنامه ، همان برنامه است . « حكمت » در روايت به « قرآن » تفسير شده « 2 » و اين كاملًا درست است ، چون با قرآن كريم هر كسى را در هر سطحى كه باشد مىشود دعوت كرد ، به خاطر اين كه قرآن نور و هدايت است براى عموم بشريّت . و « موعظه » نيز از اسماء قرآن كريم است كه فرموده : « . . . وَهُدًى وَمَوْعِظَةٌ لِلْمُتَّقينَ » ؛ « 3 » و هدايت و اندرزى است براى همهء پرهيزكاران . و اين هم كاملًا درست است . قرآن كريم چنان است كه اگر كسى آن را با تدبّر بخواند يا گوش دهد تحت تأثير قرار مىگيرد : « اللَّهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَديثِ كِتابًا مُتَشابِهًا مَثانِيَ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُودُ الَّذينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ثُمَّ تَلينُ جُلُودُهُمْ وَقُلُوبُهُمْ إِلى ذِكْرِ اللَّهِ ذلِكَ هُدَى اللَّهِ يَهْدي بِهِ مَنْ يَشاءُ . . . » ؛ « 4 »
--> ( 1 ) . همان ( 2 ) . الكافى : 5 / 16 ( 3 ) . سوره آل عمران ( 3 ) : آيه 138 ، سوره مائده ( 5 ) : آيه 46 ( 4 ) . سوره زمر ( 39 ) : آيه 23